Wystawa Wrocławskiej Szkoły Grafiki w Szwecji.

Wystawa Wrocławskiej Szkoły Grafiki w Szwecji.

Wystawa Wrocławskiej Szkoły Grafiki w Szwecji.

Czas trwania: 14.01 - 5.02.2017
Miejsce: EDSVIK KONSTHALL, Sollentuna
Inauguracja: 14.01.2017, prowadzona przez  Doktorza Honoris Causa Akademii Sztuk Pieknych im. E. Gepperta we Wrocławiu - Mikaela Kihlmana.

Wrocławska Szkoła Grafiki tworzona jest przez trzy generacje artystów związanych z Katedrą Grafiki Artystycznej Wydziału Grafiki i Sztuki Mediów Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych - jej dydaktyków, a w większości także jej absolwentów. Już ten fakt sprawia, iż jest to zjawisko różnorodne, a w dodatku ciągle podlegające zmianom. Jednak istnieje szereg czynników je konsolidujących. Do najważniejszych należą niewątpliwie: wpływ procesu kształcenia na wrocławskiej ASP (wcześniej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych) oraz tradycji środowiska, wyrażającej się w skłonności wrocławskich grafików do sięgania po określoną stylistykę i metodę kreowania świata wyobrażonego, która, jak się okazało, przyciąga podobnie myślących twórców; ostatnim czynnikiem jest, paradoksalnie, niesłabnąca energia, motywująca nieustannie młodsze pokolenia do wychodzenia poza wypracowane status quo.

Kształcenie na wrocławskiej uczelni plastycznej przebiega równolegle w dwóch kierunkach: grafice artystycznej i projektowaniu graficznym. Pomostem łączącym obie dziedziny grafiki jest, w środowisku wrocławskim, sposób myślenia o przedstawieniu, realizujący się w formuje, którą w dużym uproszczeniu można by nazwać "obrazowo-narracyjną". Posługiwali się nią - w projektowaniu plakatów - absolwenci wrocławskiej uczelni, którzy wpisali się w historię Polskiej Szkoły Plakatu: Jan Jaromir Aleksiun, Eugeniusz Get Stankiewicz (obaj wykładali na wrocławskiej uczelni) i Jerzy Czerniawski. Formę swych projektowych realizacji opierali oni na surrealizmie - dla nich świecie nieskrępowanej wyobraźni, do którego przemycali wątki wyrażające niepokój związany z czasami, w jakich żyli (lata socjalizmu i narzuconych przez niego ograniczeń) i manifestowali niezgodę na nie.

Także dla młodszego pokolenia twórców - zajmujących się grafiką artystyczną - surrealizm stał się przestrzenią nieskrępowania, w której mogli i mogą nadal rozgrywać akcje opowieści, osadzać wspomnienia, rozprawiać się z obawami i traumami, a w końcu - wypowiadać się na aktualne tematy, czyniąc z niego tło dla ideowo zaangażowanych wypowiedzi, w których poruszane są zagadnienia związane chociażby z życiem jednostki we współczesnym świecie.

Zakres tematów poruszanych przez wrocławskich twórców podlega zresztą ciągłym poszerzeniom. I nie tylko on. Energia środowiska, zainicjowana w latach 60. XX w. i wyrażająca się ówcześnie w różnorodnych poszukiwaniach wychodzących poza współczesną definicję sztuki, pcha - zwłaszcza młodych twórców - w kierunku nowych technik graficznych i udoskonalaniu już istniejących, ale także ku rozszerzaniu grafiki o działania intermedialne, w których łączą się, na przykład: grafika z fotografią, grafika z rzeźbą i grafika z instalacją, czy też takich, w których na plan pierwszy wysuwa się nie ostateczny efekt, ale proces tworzenia.

Współczesny obraz Wrocławskiej Szkoły Grafiki określają swą twórczością: Jacek Szewczyk, Paweł Frąckiewicz, Christopher Nowicki, Przemysław Tyszkiewicz, Anna Janusz-Strzyż, Małgorzata ETBER Warlikowska, Aleksandra Janik, Mariusz Gorzelak, Agata Gertchen, Marta Kubiak, Anna Kodź, Magdalena Czerniawska, Sebastian Łubiński, Wojciech Kołacz, Paweł Puzio, Marta Lech, Zuzanna Dyrda i Sofia Palma.

Autor: Lena Czerniawska
Zamieścił: Paweł Puzio

Galeria:

  • Wrocławska Szkoła Grafiki w Szwecji
Więcej »